Paznokcie

Niezależnie od pozycji społecznej i materialnej mieszkańcy Italii mieli czas wolny od pracy i innych pilnych obowiązków. Spędzano wtedy czas na wspólnych pogawędkach, zapraszano do domu gości, organizowano uczty. W czasie wspólnie spędzanych chwil grano w kości, tablice, szachy, karty. A oto jak przedstawia się czas wolny spędzany przez szlachtę w paznokcie Boccacio: „Trzymali mnóstwo sług, miele piękne rumaki, psy i sokoły, wyprawiali nieustanne uczty i turnieje, czyniąc nie tylko to, co szlachcicowi przystoi, ale i folgując wszystkim swoim młodzieńczym zachceniom.” .

3. Nowy Bon (bon sarma; bon gsar-ma), owoc połączenia bon z czasów królestwa Szang Szung z buddyzmem indyjskim, reprezentowany był przez szkołę ningmapa. Nowy Bon czcił wielce postać swego założyciela z VIII n.e. - Guru Padmasambhana, mistrza tantry przybyłego z krainy Uddijana, z pogranicza indo-irańskiego. I tak jak ningmapa, tradycja ta bazuje na termach (gter-ma) czy inaczej - ukrytych świętych tekstach, przechowywanych przez stulecia przez buddyjskich mistrzów i bonpo takich jak Padmasambhawa i Drenpa Namkha.

A więc dlaczego go schwytaliście? — Bo tak nam się podobało. To jest czerwony hultaj. To dostateczny powód. — Ta odpowiedź nam wystarczy. Wiemy teraz, że ten człowiek nie dał powodu do wrogiego wystąpienia. Zresztą, zapytam też jego. — Zapytać? Jego? — roześmiał się szyderczo Brake i cała kompania mu zawtórowała. — Nie rozumie ani słowa po angielsku i mimo dotkliwej chłosty nie odpowiedział nawet słówkiem. — Chłostaliście go! — zawołał Jemmy. Babcia okropna pewnie wykrzykuje twarde przekonania.